بهروزآذر:
زنان در آثار فرشچیان، جان زندگی و مرکز آفرینش اند
به گزارش آثارنیوز، معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده اظهار داشت: خانمهایی که در آثار این هنرمند حضور دارند، زنانی منفعل، خسته و افسرده نیستند، بلکه زنانی فعال، اثرگذارند که با طبیعت و آفرینش درآمیخته اند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، زهرا بهروزآذر در مراسم نکوداشت سالگرد درگذشت استاد محمود فرشچیان که در مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد برگزار شد، با تقدیر از وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برای فراهم کردن فرصت حضور در این مراسم، اظهار نمود: بسیار خرسندم که امروز این توفیق را پیدا کردم که در جمع شما باشم و به عنوان یک مشتاق استاد فرشچیان، ادای احترام کنم.
وی اضافه کرد: آن چه می خواهم با شما در بین بگذارم، بیشتر حسی است که از دیدن تصاویر خیال برانگیز و رؤیایی استاد فرشچیان پیدا کرده ام. خیلی از شما که آثار استاد را به شکل تخصصی دنبال کرده اید، اساسا نکات و ریزبینی های بیشتری در رابطه با آثار ایشان دارید، اما من می خواهم برداشت و احساس شخصی خویش را با شما در بین بگذارم.
معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده با اشاره به آثار شناخته شده استاد فرشچیان، همچون «ضامن آهو»، «آفرینش» و «عصر عاشورا»، اظهار داشت: یکی از عناصر اصلی و بسیار مهم در آثار استاد، عنصر زنان است. به عقیده من بخشی از مفهوم آثار و آن چه از زندگی و تفکر استاد در آثارش بازتاب پیدا کرده، در تصویری که او از زنان خلق کرده، قابل مشاهده می باشد.
زنانی فعال، اثرگذار و در پیوند با طبیعت
بهروزآذر افزود: بانوانی که در آثار استاد فرشچیان حضور دارند، زنان منفعل، نشسته، افسرده و خسته نیستند؛ بلکه زنانی فعال و اثرگذارند. تقریبا در تمامی آثاری که من دیده ام، زنان درحال حرکت اند، زندگی دارند و با طبیعت مأنوس اند.
وی خاطرنشان کرد: در آثار استاد، رد این زنان به گل ها و طبیعت می رسد؛ گویی هیچ فاصله ای میان این زن، آفرینش، زمین که نماد زایش و رویش است و آسمان وجود ندارد و همه این عناصر در یکدیگر محو می شوند.
معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده با اشاره به اینکه «زنان جان زندگی هستند»، اظهار نمود: این نگاه به واقع در تمامی آثار استاد وجود دارد، بخصوص در آثاری که زنان به صورت ویژه در مرکز تصویر قرار گرفته اند. از دید من، در این آثار زن صرفا بخشی از طبیعت نیست، بلکه روح طبیعت است و با طبیعت ترکیب و احاطه شده است.
بهروزآذر اضافه کرد: نوعی همزیستی و اعتماد میان این زن و دیگر عناصر اثر، شامل گیاهان، حیوانات و انسان های دیگر، دیده می شود و این موضوع یکی از خصوصیت های زیبای آثار استاد فرشچیان است.
«عصر عاشورا»؛ روایتی زنانه و جهان شمول از عاشورا
وی با اشاره به اثر ماندگار «عصر عاشورا» اظهار داشت: حتی در این اثر نیز زنان محور تصویر هستند. ممکن بود عناصر خیلی از واقعه عاشورا در تصویر قرار بگیرند؛ عناصری که خیلی از ما با آنها آشنا هستیم و سال ها با شنیدن و دیدنشان گریسته ایم، اما تصویری که در ذهن استاد شکل گرفته و روایت کرده، روایتی زنانه از عاشورا است.
معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده افزود: «عصر عاشورا» تصویری بی نظیر و جهان شمول از زیبایی معنوی و تقدس زنان را به نمایش می گذارد و این نگاه، از دید من، از تجربه وجودی، اندیشه و جهان بینی استاد فرشچیان سرچشمه گرفته است.
وی با اشاره به جایگاه مادر و زنان اثرگذار در زندگی استاد فرشچیان اظهار نمود: همزیستی و نگاهی که استاد در زندگی، ادبیات و خاطرات خود مطرح کرده و جایگاهی که مادرشان و زنان دیگر در زندگی او داشته اند، همه و همه شاید در ایجاد این تصویر از زن در آثار استاد اثرگذار بوده است.
فرشچیان و تحول تصویر زن در نگارگری
بهروزآذر این نگاه را یکی از جلوه های تحول در نگارگری دانست و اظهار داشت: پیش از این، من زنان را در نگارگری بیشتر در نقش معشوقه، صاحب قدح، ساقی، همراه یا ندیمه دیده بودم، اما تصویری که استاد فرشچیان از زن خلق می کند، تصویر زنی مستقل، در مرکز تصویر، زاینده و اهل رویش است.
وی تصریح کرد: این نگاه برای من بسیار زیبا، جذاب و اعجاب آور بود و خوشحالم که توانستم احساس و برداشت خویش را نسبت به آثار این استاد بزرگ با حاضران در این مراسم در بین بگذارم.
پروین فرشچیان: میراث حقیقی استاد، باور به پیوند هنر، معنویت و فرهنگ ایران است
در ادامه، پروین فرشچیان با تکیه بر این که استاد محمود فرشچیان برای خانواده تنها یک هنرمند بزرگ و نامی ماندگار در تاریخ هنر ایران نبود، اظهار داشت: میراث حقیقی استاد تنها تابلوها و نگارگری های وی نیست، بلکه باور عمیق او به توانایی هنر برای ایجاد پلی میان زیبایی، معنویت، فرهنگ یک ملت و جهان امروز است.
وی اضافه کرد: وقتی از استاد سخن می گوییم، از کسی حرف می زنیم که توانست با قلم خود بخشی از روح و فرهنگ ایران را به جهانیان نشان دهد، اما آن چه برای خانواده اهمیت بیشتری داشت، انسانی بود که پشت این آثار و این شهرت جهانی قرار داشت؛ انسانی با حساسیت، عاطفه، ایمان و دلبستگی عمیق به ایران و فرهنگ این سرزمین.
پروین فرشچیان افزود: خیلی از مردم استاد را از منظر جایگاه هنری شان می شناسند و در رابطه با هنر و آثار ایشان بسیار گفته شده است، اما خانواده، استاد را از زاویه دیگری می شناخت؛ از لحظه های ساده و صمیمی، خاطرات خانوادگی، نگاهشان به زندگی و دغدغه هایی که شاید کمتر در معرض دید عموم قرار گرفته باشد.
«من گذرنامه ایرانی دارم و به آن افتخار می کنم»
وی با اشاره به وطن دوستی استاد فرشچیان اظهار داشت: وطن دوستی استاد در تمام ابعاد زندگی ایشان حضور داشت و مسایل معنوی و مادی زندگی شان را تحت تأثیر قرار می داد.
پروین فرشچیان اضافه کرد: در مجامع مختلف، گاهی به استاد گفته می شد که شما به آسانی می توانید پاسپورت آمریکا را دریافت کنید، چرا برای آن اقدام نمی کنید؟ پاسخ ایشان همیشه این بود: «من گذرنامه ایرانی دارم و برایم کافی است و به آن افتخار می کنم.»
وی با اشاره به تاکید همیشگی استاد بر نام «خلیج فارس» اظهار نمود: شاید بسیاری این جمله استاد را شنیده باشند که همواره می گفتند «خلیج همیشه فارس». ما در کودکی و جوانی با خود فکر می کردیم مگر ممکنست روزی خلیج فارس برای ایران نباشد، اما با گذشت زمان و اتفاقاتی که رخ داد، بیشتر به دوراندیشی و نگاه عمیق استاد پی بردیم.
واکنش فرشچیان به تحریف نام خلیج فارس
پروین فرشچیان با بیان خاطره ای از استاد اظهار داشت: روزی یکی از مقامات بلندپایه یکی از کشورهای عربی ـ که ترجیح می دهم نام آن کشور را بیان نکنم ـ نزد استاد آمد و چهار تابلو را انتخاب نمود و با بالاترین قیمت خواهان خرید آنها شد.
وی افزود: بعد از پایان مذاکرات و انجام معامله، خریدار در صحبت های خود از عنوان «خلیج عربی» استفاده نمود. استاد با شنیدن این عبارت، از انجام معامله منصرف شد و حاضر نشد آثار خویش را به او بفروشد.
پروین فرشچیان تاکید کرد: این خاطره برای ما نشان دهنده عمق باور استاد به ایران و هویت ایرانی بود؛ باوری که حتی در مهم ترین موقعیت های حرفه ای و مالی نیز حاضر نبود از آن کوتاه بیاید.
میراث فرشچیان فراتر از تابلوهاست
وی اظهار داشت: برای ما، یاد استاد فقط یاد یک هنرمند بزرگ نیست؛ یاد یک انسان عزیز است. میراث استاد تنها تابلوها و نگارگری های ایشان نیست، بلکه میراث حقیقی او این باور است که هنر می تواند پلی باشد میان زیبایی و معنویت، میان گذشته و فرهنگ یک ملت و جهان امروز.
پروین فرشچیان با اشاره به فقدان این هنرمند بزرگ اظهار نمود: طبیعی است که در نبود ایشان، جای خالی استاد را احساس نماییم، اما با این وجود خوشحالیم که آن چه از ایشان بر جای مانده، خاموش نمی شود.
وی اضافه کرد: هر بار که یکی از آثار استاد دیده می شود و هر بار که نام ایشان با احترام بر زبان می آید، بخشی از حضورشان همچنان ادامه پیدا می کند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب