آگهی فروش خانه قاجاری ۱۳۵ ساله در تهران
به گزارش آثارنیوز، رییس کمیته گردشگری شورای شهر تهران اظهار داشت: شهرداری در شناسایی خانه های قدیمی با معماری اصیل و تاریخی پایتخت و شناسایی و نگهداری ابنیه این چنینی فقط مجری است.
فرزانه فراهانی: خانه های قدیمی پایتخت با معماری خاص و چشم نوازی که دارند، علاوه بر این که نمادی از هویت، تاریخ، فرهنگ و هنر معماران زبردست کشور به شمار می آیند، بناهای باارزشی هستند که قانون هم بر حفظ و نگهداری از آنها تأکید کرده است. تا چندی قبل با قدم زدن در محدوده منطقه ۱۲ تهران، خانه های قدیمی با معماری اصیل ایرانی را مشاهده می کردید که شما را به روزگار نه چندان دور مردمان پیش از خودتان می بُرد؛ امروز اما تعداد این خانه ها خیلی کمتر از قبل شده است و آپارتمان های بلند و بدقواره جای آن خانه های آجری را گرفته است.
انتشار آگهی فروش یک خانه قدیمی در محدوده امامزاده یحیی واقع در منطقه ۱۲ تهران در صفحات مجازی، نشان واضح دیگری از بی اهمیتی مدیران مدیریت شهری دوره ششم است، از خود شهردار تهران گفته تا مدیران انتسابی اش و اعضای شورای شهر تهران.
در تماس خبرآنلاین با آگهی دهنده این خانه قدیمی قدمت دار، مشخص شد خانه قدمتی ۱۳۵ ساله دارد و صاحبانش آنرا برای فروش آگهی کرده اند و شهرداری هم در جریان فروش این خانه نیست.
سیداحمد علوی عضو و رئیس کمیته گردشگری شورای اسلامی شهر تهران، درباب اقدامات مدیریت شهری در رابطه با خانه های قدیمی با معماری اصیل و تاریخی پایتخت و شناسایی و نگهداری از این قبیل املاک، به خبرآنلاین می گوید: شهرداری در این موضوعات مجری است و آن کسی که تشخیص می دهد ملکی واجد ارزش هست یا نیست، میراث فرهنگی است.
او در جواب این که یک ملک قدیمی با چه شرایطی واجد ارزش تلقی می شود و وظیفه شما بعنوان رئیس کمیته گردشگری شورای شهر تهران چیست، می گوید: بله اما این ها در عرصه تخصصی خود وزارت میراث قرار دارد و بر عهده آنها است.
رئیس کمیته گردشگری شورای اسلامی شهر تهران می گوید: یک ملک ثبت شده داریم و یک ملک واجد ارزش و قانون مرجع آنرا خود وزارت میراث قرار داده است. طبق قانون شهرداری صرفاً وقتی که میراث ملکی را بعنوان ملک واجد ارزش ارائه کند، می تواند محدودیت هایی برای ملک میراثی تعیین کند؛ در غیر اینصورت اگر ما محدودیتی ایجاد نماییم طرف مالک می تواند برود و شکایت کند.
وظایفی که قانون در رابطه با بافت تاریخی بر عهده شهرداری گذاشته است!
حمیدرضا آقابابائیان، وکیل پایه یک دادگستری، به خبرآنلاین می گوید: من معتقدم شاید این عضو شورای شهر تهران (سیداحمد علوی) تعدادی از قوانین و مصوبات شهرداری ها را یادش نیست؛ این حرف ها محمل قانونی ندارند؛ وقتی قانون دارد شهرداری و شورای شهر را مکلف می کند که یک بودجه عمرانی برای این بافتها در نظر بگیرد، اگر شهرداری تکلیفی ندارد و بگفته رئیس کمیته گردشگری شورای شهر "شهرداری فقط مجری است" پس این قانون چیست؟ شهرداری موظف است بر کلیه ساختمان ها و سازه هایی که در شهر راه اندازی می شوند یا وجود دارند، نظارت داشته باشد و ابنیه تاریخی هم جزو این ساختمان ها محسوب می شوند.
او در رابطه با وظیفه ای که قانون برعهده شهرداری و شورای شهر در قبال املاک و ابنیه تاریخی نهاده است، می گوید: شهرداری بعنوان یکی از بارزترین مصادیق اشخاص حقوقی عمومی، وفق ماده ۳ قانون شهرداری، نهادی است که عهده دار اداره امور محلی و تأمین منافع عمومی شهروندان است؛ محافظت از اماکن تاریخی و فرهنگی برای شهرداری فقط یک وظیفه قانونی محدود به قوانین پراکنده نیست، بلکه تعهدی فوق قانونی مبتنی بر قانون اساسی، اصول حقوق عمومی و مصلحت نسل های حاضر و آینده محسوب می شود. ایفای صحیح این تکالیف، نقشی اساسی در حفظ هویت شهری، توسعه پایدار و تحقق حقوق فرهنگی شهروندان دارد.
او می گوید: اگر همان قانون پشتیبانی از مرمت و احیای بافتهای تاریخی_فرهنگی مصوب سال ۱۳۹۸ را درنظر بگیریم، ماده ۱۴ این قانون تصریح دارد که شهرداریها و شوراهای اسلامی شهر های دارای بافت تاریخی و فرهنگی مکلف هستند در تصویب بودجه عمرانی سالیانه شهر، بافتهای مذکور را در اولویت قرار بدهند و فقط از این دو مجموعه یاد شده است.
این وکیل پایه یک دادگستری، ضمن اشاره به مبانی قانون اساسی تکالیف شهرداری در محافظت از اماکن تاریخی و فرهنگی، می افزاید: برمبنای اصل ۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، محافظت از محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه ای عمومی تلقی شده است. هرچند این اصل ناظر بر محیط زیست طبیعی است، اما با تفسیر موسع و غایی، محیط زیست فرهنگی و تاریخی شهرها را هم در بر می گیرد. از ین جهت، شهرداری بعنوان نهاد عمومی محلی مکلف است از هرگونه اقدام مخرب نسبت به میراث تاریخی و فرهنگی جلوگیری نماید.
ضرورت حساسیت بیشتر شهرداری، شورای شهر و میراث فرهنگی نسبت به ابنیه قدیمی!
علوی در جواب این که شما بعنوان نمایندگان مردم شهر تهران در شورای شهر، دسترسی و شناخت بیشتر و بهتری نسبت به منازل قدیمی و تاریخی پایتخت دارید و آیا نباید خانه های این چنینی را شناسایی کرده و به میراث اعلام کنید، می گوید: چرا حتما؛ ما این را با دوستانمان در میراث هم هماهنگ می نماییم که هر جایی که برای شناسایی این املاک، کمک ما را نیاز داشته باشند، ما در کمیته میراث شورای شهر آمادگی داریم که دوستانمان در شهرداری را موظف نماییم همکاری کنند.
رئیس کمیته گردشگری شورای شهر تهران با تایید این که بهتر است اعضای شورای شهر تهران بعنوان نمایندگان مردم مواجهه بیشتری با املاک قدیمی و باارزش پایتخت داشته باشند تا این خانه ها بی سر و صدا تخریب نشوند و به فروش نرسند و به چند آپارتمان بلند و بی روح تبدیل نشوند، می گوید: بله دقیقا همین است و همانطور که گفتم حتماً در شهرداری و میراث صحبت می کنم؛ تا حالا چنین مسئولیتی در مورد شناسایی خانه های قدیمی با معماری خاص و اعلام آن به میراث، بر عهده مدیریت شهری نبوده است اما می توانیم اینکار را انجام دهیم.
علوی این که یک خانه قدیمی است و ۱۳۰ سال قدمت دارد سبب واجد ارزش بودن آن نمی گردد، می گوید: نه بستگی دارد به شرایطی که میراث برای ثبت یا برای واجد ارزش اعلام کردن دارد. در مناطقی چون ۱۲، ۱۴ و ۲۰ شهر تهران و یک بخش هم در منطقه ۱، اغلب بافت های مناطق یاد شده بافت تاریخی یا بافت قدیمی محسوب می شوند و ما نمی توانیم همه این ها را واجد ارزش اعلام نماییم و شرایط و فضایی که دارند را دوستانمان در میراث تعیین کنند و اگر جزو آن شرایط بودند، آنوقت با همکاری میراث آنها را واحد ارزش اعلام کنند و ما هم محدودیت های میراثی را روی آنها اعمال نماییم.
رئیس کمیته گردشگری شورای اسلامی شهر تهران، در واکنش به این که بسیاری از املاک قدیمی باارزش خصوصاً در یکسال اخیر تخریب شده و توجه چندانی به این قبیل املاک نمی شود و هم اکنون تعدادشان بسیار کم است، می گوید: بهتر است هم شورای شهر تهران، هم شهرداری و هم میراث فرهنگی به صورت مشترک با حساسیت بیشتری به ابنیه و خانه های قدیمی نگاه کنند.
آقابابائیان در رابطه با تکالیف قانونی شهرداری در قوانین عادی هم می گوید: در ماده ۵۵ قانون شهرداری، (مصوب ۱۳۴۴) وظایف گوناگونی برای شهرداری پیش بینی شده است که تعدادی از آنها به صورت مستقیم یا غیرمستقیم با محافظت از آثار تاریخی و فرهنگی ارتباط دارند و مواردی چون بند ۱ ماده ۵۵: ایجاد و اداره تأسیسات مورد نیاز شهر در جهت منافع عمومی؛ بند ۶ ماده ۵۵: پیشگیری از راه اندازی بناهای بدون مجوز و نظارت بر ساخت وسازهای شهری؛ بند ۲۴ ماده ۵۵: حفظ و اداره اموال و دارایی های عمومی شهر را دربرمی گیرند.
به گفته وی، وقتی شهرداری مقرر است نقشه شهر و تعیین قیمت اراضی شهری را مشخص نماید، نهایت دقت را بکار می گیرد؛ خب اراضی یا کاربری مسکونی، یا اداری، یا تجاری و یا کاربری فرهنگی دارند و یا فضای سبز هستند؛
مثلاً وقتی شهرداری مقرر است باغی را تبدیل به مسکونی کند به کمیسیون ماده ۵ می برد و بعد آنجا تغییر کاربری می دهد و می گوید این کار من است؛ یا وقتی می خواهد خیابانی را تعریض کند، می آید و مصوبه ای را تصویب کرده و املاک افراد را در جهت قانون اراضی مورد نیاز دولت در سال ۱۳۷۰، تصرف می کند و می گیرد، مثل طرح نواب؛ اما اینجا در رابطه با شناسایی و نگهداری خانه ها و ابنیه قدیمی بافت تاریخی می گوید نه ربطی به من ندارد.
از ۳۰۰۰ بنای تاریخی تهران فقط ۴۰۰ مورد ثبت شده و بقیه بلاتکلیف است!
علوی یادآور می شود: ما هم اکنون حجم زیادی املاک (خانه های قدیمی و املاک تاریخی) را داریم که حائز شرایط تشخیص داده شدند یا ثبت شدند و هنوز میراث فرهنگی یا خود شهرداری بودجه شان نرسیده که این ها را مرمت کنند؛ اولویتمان را روی آن هایی گذاشته ایم که ثبت شده اند که بتوانیم برای آنها یک کاری انجام بدهیم و این ها را هم حتماً با میراث در بین می گذاریم که اگر در شناسایی املاک واجد ارزش مشکل دارند، دوستان ما در شهرداری کمکشان کنند.
او در جواب این که تعداد املاک ثبت شده که مرمت آنها هنوز بلاتکلیف است چقدر است، می گوید: ما در تهران بالای ۳۰۰۰ بنای تاریخی و میراثی داریم که حدود ۴۰۰ تای آن کلا ثبت شده و واجد ارزش است یعنی ۲۶۰۰ تا این از ابنیه هنوز تعیین تکلیف نشدند و این عدد بالایی است و دلیل آن این است که هم مطالعه به جهت اینکه این ابنیه را ثبت کنند، مطالعه زمان بر و پر هزینه ای است و هم این که مرمت این ها هزینه زیادی می برد و دولت هم خیلی اعتبار خاصی برای این مرمت ها نگذاشته است.
رئیس کمیته گردشگری شورای اسلامی شهر تهران می گوید: ما تلاش کردیم در این دوره مالکان بخش خصوصی را ترغیب نماییم با امتیازاتی که در شورا و شهرداری می توانستیم به آنها بدهیم؛ مثل این که عوارض مرمت را صفر نماییم و اجازه بدهیم کسر پارکینگ نداشته باشند، به کاربری های مُجازی مثل گالری، کافه و رستوران اجازه بدهیم بدون این که عوارض تجاری بدهند استفاده نمایند و در مجموع مزایا را برای مالکان بخش خصوصی میراثی دیده ایم ولی طبیعتا این امتیازات هنوز در آن حد نیست که خود صاحبان این املاک بیایند و اعلام و اظهار کنند که این ملک می تواند واجد ارزش باشد.
علوی در مورد این که آیا از خانه ها و ابنیه تاریخی و قدیمی شهر تهران که هنوز شناسایی دقیقی از آنها صورت نگرفته، آماری دارد یا خیر، می گوید: نه آماری از این خانه ها نداریم.
آقابابائیان می گوید: شهرداری بعنوان شخص حقوقی عمومی، تابع اصولی نظیر اصل حاکمیت قانون، اصل مصلحت عمومی، اصل احتیاط و اصل اداره شایسته است. این اصول ایجاب می کند که شهرداری حتی در موارد فقدان نص صریح قانونی، از اعطای مجوزها یا انجام اقداماتی که منجر به تخریب یا تضعیف هویت تاریخی و فرهنگی شهر می شود، خودداری کند.
او می افزاید: با اهمیت تر از همه مطالب فوق، شهرداری آمده و در سال ۱۴۰۲ یک دستورالعملی برای محافظت از بناهای تاریخی، تحت عنوان "دوازدهمین لایحه سیاستگذاری و فرآیند صدور پروانه مرمت، حفظ، احیا و تعیین کاربرد بناهای تاریخی و باارزش شهر تهران" و طرح اصلاح مصوبه فرآیند صدور پروانه مرمت و احیای کاربرد بناهای شهر تهران را تصویب کرده است؛ نمی دانم شاید عضو شورای شهر تهران، مصوبه ای که خودشان طرح و تصویب کردند را به یاد ندارد که البته بعید می دانم.
منبع: asarnews.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب